Time is money, efficiency is life

Na ulicach nie ma złych samochodów. Ani małych. Samochód musi być okazały, błyszczący. Ostatnio przyszedł do nas hydraulik, przetykać jakieś kolanko. Hydraulik też człowiek, przyszedł w garniturze z chińskiej bawełny mieszanej z PCV. Zakasał rękawy niegdyś białej koszuli, kolanko odkręcił, przetkał.  Szata może nie zdobi, ale chińczyka Chińczykiem czyni. I stąd to złoto, czyli pozłocenie. I ta praca, praca ku wspólnemu dobru. Cel społeczny i nadrzędny. Samo dobro.

Podobno kultura wschodu wychowuje dla społeczeństwa, a zachodu dla indywidualnego samozadowolenia.

Stojęprzy warzywnym tępo popatrując na kolczaste kulki i orzechy bez betonu. Postępuje za mną krok w krok, w przekroczonej jakieś 50cm temu granicy przyzwoitości stworzenie hillykitty z kucykami ometkowane „sprzedawca”. W Polskim dali by jej „Żulieta – w czym mogę Ci pomóc”. Ale nie, ona nie jest już żoną, matką, poetką, człowiekiem. Jest anonimową parką rączek za dolara dziennie. Zastanów się hydrauliku, murarzu z wyższym, zastanów się dobrze zanim następnym razem stękniesz o szarości blokowisk. Jak ten brzęczyk o ósmej trzydzieści na rozpoczęcie, elektrowstrząsem oznajmiający przerwę południową i śmierć dnia. Osiem godzin wytężonej tyry. Tee przewraca kolejną stroną książki, podejrzewałabym, ze to chińska 75tka tylko te płomienne oczy kobiety nienawidzącej mężczyzn na okładce…Alba czyta El Pais, Peter układa kredki w gradient. Dochodzi 16:30